Van ds Jan de Visser op 15 november 2018 Van ds Jan de Visser op 15 november 2018

Agenda

Op 21 november gaan we met een groep gemeenteleden naar de Bethelkerk in Den Haag om mee te doen aan de estafettedienst ten behoeve van het gezin Tamrazyan. Vertrek om 09.30 u van de parkeerplaats achter de Exoduskerk (Dorpsweg 97, Sommelsdijk). Aanmelden hoeft niet, mag wel via:
 

Dordrecht

Het zal niemand ontgaan zijn: in Dordrecht wordt herdacht dat in die stad 400 jaar geleden een synode begon, die alle geschiedenisboeken heeft gehaald. Gedurende zeven maanden kwamen theologen, politici en internationale gasten bij elkaar om te praten over de ontwikkeling van de protestantse kerk, die in Nederland toen al bijna honderd jaar bestond. Zoals iedereen wel weet: zet drie protestanten bij elkaar en je hebt een kerkscheuring. Dat is toen, in 1618, al begonnen. 

De opstand tegen de Spanjaarden was nog in volle gang. Inzet daarbij was, volgens velen, de godsdienstvrijheid. Je hoefde hier in de Nederlanden toch niet te geloven, wat ze in Spanje geloofden? Hier waren veel volgelingen van Luther en met name van Calvijn, en die konden zich niet verenigen met de Rooms-Katholieke leer.

De eenheid van de opstandelingen duurde niet lang. Sommigen geloofden dat God besloten had, dat degenen die zich bekeerden en geloofden, in genade zou aannemen; de mens is met zijn wil verantwoordelijk voor zijn eigen heil. Aldus o.a. de Leidse hoogleraar Arminius.
Zijn collega Gomarus was het daar volstrekt niet mee eens. Of je bekeerd en behouden wordt, ligt niet aan jou, maar alleen en uitsluitend aan Gods uitverkiezing.

Wie nu denkt dat dit haarkloverijen zijn: in die tijd bepaald niet. De overheid was de baas van de kerk, en omdat de tegenstellingen binnen de kerk alleen maar toenamen, was de overheid genoodzaakt in te grijpen.
Diverse pogingen mislukten, maar uiteindelijk werd, gedurende het Twaalfjarige Bestand, de Synode van Dordrecht gehouden. Maandenlange voorbereidingen, opstootjes in de het land en grote verdeeldheid in het landsbestuur waren er de aanleiding toe.
180 dagen werd er vergaderd, en een oplossing is er niet gekomen. Zonder al te veel discussie werden de aanhangers van Arminius uit de synode geknikkerd, die haar opvattingen heeft beschreven in de Vijf Artikelen tegen de Remonstranten.

Eén van de beste besluiten van deze synode werd genomen op de allereerste normale vergadering: op 13 november 1618 kreeg een groep hoogleraren de opdracht de Bijbel vanuit de grondtalen naar het Nederlands van die dagen te vertalen. Op zich heeft dat heel lang geduurd, maar in 1637, bijna 20 jaar later, was het zo ver: de Statenvertaling beleefde haar eerste druk.

In de komende maanden zullen we wellicht nog vaker terugkomen op wat er 400 jaar geleden in Dordrecht allemaal is gebeurd.

Jan de Visser
 

terug